Mektuplaşma kültürünü pek yakalayamayanlardanım ne yazık ki.. Oysa duygularınla belki de kendinle yüzleştiğin, üzerine saatlerce düşündüğün, cevabını heyecanla; sabırsızlıkla beklediğin pek güzel bir iletişim aracıydı mektup.
Okuma yazmayı yeni öğrendiğim yıllarda şehir değiştirmem sebebiyle o zamanlar pek yakın arkadaşımla 5-6 sene mektuplaşmayı sürdürdük... Tabi anlık iletilerin kurbanı olunca muhabbette bir yerde kesildi bitti gitti.. Nerde, ne yapıyor acaba? Hemen "ilkokul arkadaşlarını bulma mecrasında" arayıp taramalıyım :)
Mektuplara gelirsek, Tezer Özlü'nün içini döktüğü, kendini anlattığı daha da yakından tanımanıza olanak sağlayan bir kitap olmuş. Yarım kalan parçalar tamamlanırken daha büyük sırların içerisinde buluyorsunuz kendinizi.. Dostlukların zor kurulduğu şu zamanlarda iki kadının samimi paylaşımları... "Bir tek arkadaşım" diye sesleniyor bir mektubunda Özlü...
"Bir kitap yaparsam, okuyana bir şey versin, içini dalgalandırsın, onu huzursuz etsin istiyorum..." diye anlatmış arkadaşına.. Bu zamana kadar okuduğum bütün Özlü kitaplarında sanırım buna benzer şeyler hissettim.. Ne istediğini bilmek ve gerçekleştirmek..
Mektuplaşmaları kitap haline getirmek esasen Tezer Özlü'nün fikriymiş ancak buna fırsatı olmamış.. Keşke Leyla Erbil kendi yazdığı mektupları da kitabın içerisine koysaydı. Leyla Erbil 4 güzel yazı kaleme almış Özlü için.. Daha sonra mektuplara ve bazı mektupların fotoğraflarına yer vermiş.
Özlü'nün kaçışına, kırgınlıklarına tanık olacak; mektuplarda sevdiğim adam dediği Hans'ı, severek ayrıldığı Erden Kıral'ı, kızını bolca bulacaksınız. Zaman zaman zerzenişlerde, eleştirilerde bulunmuş ancak isimler gizli tutulmuş. Bu açıdan meraktan patladığımı söylemek isterim. Şu olabilir mi bu olabilir mi diye A., B., C., D., E., H., P., gibi isimleri hala düşünüyorum, bilen duyan varsa söylesin lütfen :)
69 sayfalık bu kitabı bir solukta okuyorsunuz.. Özlü'nün diğer kitapları gibi kısacık ama dolu dolu.. Tam bitti zannederken yeniden başlayan bir hikaye gibi..
