Şu son günlerde yapılacak en güzel eylem hiç bir şey yokmuşçasına okumak... Ben de bundan mütevellit kitaplara sarıldım galiba, bunca zamandır okuyamadıklarımın acısını çıkarıyorum...
Hafif, derin, sürükleyici... Halil Cibran kitabında hakikatin peşinde olan, tüm yalandan arınıp kendi benliğini bulan bu süreçte de giderek yalnızlaşan bir "meczup"tan bahsetmekte. Kitap kısa kısa farklı görünen ama özünde aynı şeyleri aktaran hikayelerden oluşmakta. Bu yüzden okunması oldukça kolay. Karışık ve anlaşılmaz gibi görünse de esasında özü hep aynı, yalnız ama giderek özgürleşen bir adam...
Ben Halil Cibran'ın kalemini sevdim, diğer kitaplarını da en kısa zamanda edinip okuyacağım. Peki sizin en sevdiğiniz Halil Cibran kitabı hangisi?

