30 Eylül 2013 Pazartesi

Evimizin Yeni Üyesi, Küçük Kızımız Mia

    Yıllardır bana arkadaşlık edebilcek tatlı şirin mi şirin bir köpeğim olsun isterdim. Tabi annemin hayvanlara karşı ürkekliği ve aşırı titiz halleri birleşince pek mümkün olmadı. Neyse kendi evim olsun ilk iş bir köpek sahiplenicem düşüncelerimle yanıp tutuşurken ev arkadaşımın hayvanlardan korkması ve evde -özellikle öğrenci evinde- köpek besleyen arkadaşlarımın sıkıntılarını görünce istemeye istemeye ne yazık ki vazgeçtim.

     Bu sene ev arkadaşımın mezuniyetiyle yeni bir ev arkadaşıyla taşındım. Bir sabah uyandığımda penceremin altında bir köşeye sinmiş bembeyaz bir kedi yavrusunu görünce hemen bahçeye koştum ki normalde kedilerden ürken ben elimdeki mamaya koşarak gelen kediyi görünce sahiplenmeliyim diye düşündüm. Ev arkadaşımında "allaaam nasıl tatlı nasıl şirin" çığlıklarıyla hem fikir olup gerekli tüm malzemelerimizi alıp birlikteliğimize başladık :) Tabi aşılarıydı, kontrolleriydi tahminimizden daha maliyetli bir şey olsada bir canlıya hayat vermek, aynı yeri paylaşmak, iletişim kurmak çok keyifli :) 



    Şimdilik kısa birlikteliğimizde biraz sıkıntı yaşıyoruz. Kızımız çok şımarık ve oyuncu. Evde kötü polis, iyi polis modundayız. Tabi bu hallerimiz işe yarıyor mu muamma. Biz yokken mutfak kısmına geçmeyen Mia, salondan çıkar çıkmaz bulaşıklığın, mutfak tezgahının tepelerinde, bizi görünce pırrr aşağı... Annem görse sinir krizleri geçirip, çeşitli hastalık teorileriyle hayattan bezdirir; evde bir kedimiz olduğunu da henüz söylemedim ziyarete geldiğinde sürpriz olsun istiyorum, kesin bayılacak :) Sokakta bulduğumuzdan kedilerin çokta yıkamaya ihtiyacı olmadığını bildiğimiz halde yıkadığımızdan olsa gerek banyoya girmiyor neyse ki... Koltukları cırmalıyor ama sanırım bir şekilde tekli koltuğu cırmalayabileceğini öğrettik, daha doğrusu onu gözden çıkardık :) Ankara kırması olduğu için sağır olma ihtimali varmış ama hala çözemedik, ya çok akıllı işine geldiğini duyuyor ya da biz öyle düşünüyoruz :) Bir de cam kapı açamaz olduk, camı açıyoruz hooop pervazda, balkonu açıyoruz hoop dışarda, atlama eğilimi yok aslında ama camın altını kediyle dolduruyor, biraz büyüsün çapkın olacak herhalde bizim kız :) 

   "Ayyy bakamıcaz galiba" diye ağlansakta, bir canlıyla birlikte olmak, bir hayvanı sahiplenmek, onunla ilgilenmek, oyun oynamak dünyanın en keyifli duygularından biriymiş. Umarım elinden gelen herkes bir hayvanı sahiplenir, ya da onlara yaşam alanı yaratabilir.



Not: Sahiplenebilir diyorum çünkü hayvan ticaretine karşıyım. Dışarda bakıma muhtaç bu kadar canlı varken ve onlara yardım edebilecekken milyonlar, milyarlar verip almak bana mantıklı gelmiyor. 

8 yorum:

  1. Aay çok şirinmiş, maşallah. :))

    YanıtlaSil
  2. Hayırlı uğurlu olsun :) Evde bir canlı bakmak dünyanın hem en güzel hem de en zor şeyi :) Benim de biz kızım var, Hera. Madem köpek beslemek hayalinmiş benim yaramaz kızımla tanışın isterim :)
    Kızımla ilgili bütün yazılarım bu linkte : http://herseydenkonusmali.blogspot.com/search/label/Golden%20Retriever
    Bakamicaz diye bırakmayın sakın Mia'yı. O zaman çok çok üzülüyorlar. Takip ediyor musun bilmiyorum ama http://shemellon.blogspot.com/ kedilerle ilgili çok güzel şeyler yapıyor. Belki incelemek istersin.
    Mia'yla size kolay gelsiiiinn :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Görmez miyim, Hera çok ama çok tatlı yakından takipteyim :))
      Shemellondan da bir çok şey öğreniyorum, hem yaptıkları hemde yazılarıyla çok özel bir bayan, benimse daha öğrenceğim çook şey var:)

      Sil
  3. canim masallah diyelim nazar olmasin ne kadar sevimli sayende diger siteyi takibe aldim canim cok tesekkürler sevgiler♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim canm, sevgiler :)

      Sil
  4. Hayırlı olsun, Benim Kedimde aynısı Adı MİA ve sağır bu kadar tesadüf olur.Arkadaşım okuyunca bana yönlendirdi çok şaşırtıcı bir tesadüf.

    Sormak istediğim bir şey var sizin bu şirinede sürekli bağırıyor mu ? ben evde yokken bağırıyormuş ben evdeykende yokmuşum gibi bağırıyor çok üzülüyorum o öyle içli içli bağırınca. İnanılmaz bir sorumluluk sağır olduğu için 10 kat daha ilgi gösteriyorsunuz ama değiyor doğrusu. Size mutluluklar dilerim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok hoş bir tesadüf olmuş :) Mia'lar pek bir şirin oluyor =))

      Açıkçası evde çok uzun süre yalnız bırakmadık ama pek miyavlamayı bilmiyor sanırım normalde bile çıkardığı sesler çok alçak.. Ama biz evde yokken huysuzlanıyor, yapmayacağı şeyler yapıyor, çıkmaması gereken bütün alanlara çıkıyor eve döndüğümüz de de biraz trip yapıyor galiba... Sonra oyun oynuyoruz da aramız düzeliyor :) Henüz evde yokken ki durumuna bizde çözüm bulamadık.. Ama çıkarken oyalanabilceği topunu, yumağını falan koyuyoruz önüne, gene de mutfak tezgahında buluyoruz eve dönüşte :) Dediğiniz gibi özellikle bir şeyi öğretmek çok zor ama bir o kadar da güzel.. Teşekkür ederim, bende Mia'mızın adaşını tanımak isterim :)

      Sil